Schaderegelen met visie
Was het een aantal jaren geleden nog het toernooimodel vs. het harmoniemodel en werden er door belangenbehartigers en rechters flink wat lansen gebroken en muren geslecht om tot rechtvaardige schadeloosstelling van letselschadeslachtoffers te komen, inmiddels is het accent verschoven naar normering en (zelf)regulering vs. de individuele belangen van degene over wie het allemaal gaat.
Veel van de thema’s die moeten waarborgen dat het gesprek tussen verzekeraars en slachtoffers rekening houdend met elkaars belangen en ordelijk verlopen kan worden intussen in brede kring gedeeld. De blauwdruk van hoe het schaderegelingsoverleg op zinvolle en efficiënte weg verlopen kan is gecodificeerd (via Tilburg) en in de meeste gevallen verloopt het gesprek geciviliseerd.
De letselschademarkt – mag ik het zo noemen? – is geprofessionaliseerd en meer nog dan door rechters worden misstanden door de media en via het internet gecorrigeerd. Verzekeraars willen ontzorgen en hun maatschappelijke verantwoordelijkheid op een enkeling na wel nemen. Dat betekent helpen, overleggen, problemen oplossen en regelen en ook afremmen waar claimen en slachtofferschap lijken door te slaan. De vragen en problemen kunnen gevarieerd en complex zijn. Hulptroepen zijn op alle relevante terreinen voorhanden en maken een doeltreffende multidisciplinaire begeleiding mede mogelijk waardoor een antwoord op nagenoeg alle praktische vragen binnen redelijke termijn verkrijgbaar is.
De juridische kant van het vak is intussen vergaand uitgekristalliseerd. In de marge worden nog grenzen verkend: is er reden om het begrip slachtoffer op te rekken omdat ook een ander last kan hebben van het ongeluk van de één? Is toerekening van eigen schuld wel in alle gevallen acceptabel? Is er meer of andere schade ook op geld waardeerbaar, zoals smartengeld voor nabestaanden?
De vertegenwoordigers van verzekeraars en slachtoffers hebben veel geleerd van communiceren als samenspel, samenwerkende probleemoplossing, relatiebeheer en onderhandelen vanuit de notie van wederzijdse belangen. Het letselschaderegelingsklimaat is genormaliseerd.
Gaat er niets meer mis dan? Misstanden, zijn ze er in 2009 nog?
Ethiek was het onderwerp van een congres voor schaderegelaars dit najaar. Dat doet vermoeden dat er in elk geval nog wel aandachtspunten zijn. Ik moet bekennen, ik ben er niet geweest. Bijeenkomsten van letselschadeprofessionals doen je doorgaans niet als eerste denken aan de Stoa waarin over ethiek omwille van de ethiek werd gediscussieerd. Wel ben ik erdoor aangezet om eens na te denken over de norm.
Het gaat mis als je anderen behandelt zoals Jaap Kooijman (toen was geluk heel gewoon….) z’n schoonmoeder. Je kan d’r wel òm lachen maar niet mee. En je bijt daardoor uiteindelijk altijd in je eigen staart. Wie?
De wantrouwende schadebehandelaar die ervan overtuigd is dat een ieder die claimt uit is op gewin. Het verzekeringsmanagement dat voor reservering en schaderegeling bezuinigingsopdrachten uitdeelt alsof het een veronachtzaamde interne kostenpost betreft. De belangenbehartiger die er z’n eigen wedstrijd van maakt ‘vanwege de mooie casus’ en daarmee vooral behartiger van z’n eigen belangen is. De medisch expert die het ook niet weet maar er toch maar wat van vindt omdat ‘m een vraag gesteld is. De schaderegelingsexpert die probeert te regelen met kraaltjes en spiegeltjes en die ondanks zijn overzicht grote belangen toch verstruisvogelt (niets gezien hoor…). En het slachtoffer dat gaat hangen in de zorg(en) van anderen en z’n eigen kracht miskent.
Even voor de duidelijkheid, ik zeg niet dat u dat bent of doet! Communiceren over mores is een lastig ding waarmee ’t gemakkelijk op tenen staan is… . Waar het me om gaat is de ethische dimensie van het genoemde gedrag.
Wie daarmee geconfronteerd wordt doet een stap achteruit en wordt voorzichtig. Once bitten twice shy. Secundair getraumatiseerd. Beroepsmatig gedeformeerd. En dan lekt de energie weg die nodig is om met elkaar te praten over wat echt belangrijk is. Gezondheid, werk, zoveel mogelijk (weer) stuur op het eigen leven en zo weinig mogelijk (rest)schade. In ieders belang. Gezamenlijk belang dat uitnodigt tot slim samenwerken.
De verzekeraars willen voor de overzichtelijkheid en calculeerbaarheid graag nog een volgende stap in regulering. Van genormaliseerd door naar genormeerd. Ik denk dat die uiteindelijk niet gezet gaat worden. Dat past niet in onze maatschappij waarin individualisme een verworvenheid is. Bij uniciteit hoort een individuele benadering, ook als het over verlies en schade gaat. Aandacht is pas aandacht als die gericht wordt gegeven en niet is genormeerd. Schade heeft ook altijd een context. Een aantal regulerende afspraken over hoe je schade(vormen) benadert kan je prima afspreken, maar dan wel in overleg. En vooraf graag, om doelredeneringen te voorkomen.
Is er die ene eenvoudige ethische norm die je altijd op het goede spoor zet? Wat helpt wel? Behandel een ander zoals je zelf behandeld wil worden ligt voor de hand maar zegt het nog net niet. Behandel een ander zoals je wil dat je moeder behandeld wordt! Daar willen we ten slotte allemaal het beste voor. Zonder overdrijving maar wel goed: respect, aandacht, overleg, transparantie, oplossingen en geld indien nodig.
Het juiste handelen – het studieobject van de ethiek – is het handelen voorbij het pure eigenbelang, het handelen in het belang van het welzijn van ons allemaal. Niet voorschrijven maar doen. Logos toch? Dat ontzorgt stoïcijns… en daar helpt nu eens wèl een ‘lieve moedertje’ aan.
Vragen over letselschade?
Een ongeval kan grote gevolgen hebben. Blijvende gevolgen zelfs. Met betrekking tot uw gezondheid bijvoorbeeld. Of met betrekking tot uw werk en andere activiteiten, zoals de werkzaamheden in en om uw woning of uw hobby’s. Als u ondernemer bent kunnen de werkzaamheden stagneren en kan het voortbestaan van de onderneming in gevaar komen. (nood)Maatregelen en voorzieningen moeten dan snel getroffen (kunnen) worden.
Gevolgen van een ongeval leiden vaak tot extra kosten en vermindering van inkomsten, schade.
Als het ongeval u is overkomen door toedoen van iemand die op basis daarvan aansprakelijk gehouden kan worden volgt een overleg over vergoeding van de schade die voor u is ontstaan (en mogelijk in de toekomst nog ontstaat).
Dat overleg is lastig. Omdat het over u zelf gaat. Omdat de gevolgen mogelijk groot of onoverzichtelijk zijn. Omdat het over zaken gaat waar u niet eerder mee te maken hebt gehad. Soms ook omdat het overleg voor u onprettig verloopt of u onzeker maakt. Of omdat u zelf (tijdelijk) niet in staat bent om overleg te plegen en besluiten te nemen.
Als u in de positie bent gekomen om zo’n overleg met uw of een verzekeringsmaatschappij te voeren kan het daarom verstandig zijn om uw belangen professioneel te laten behartigen.
Als u geconfronteerd wordt met letselschade en voor u gezondheid, werk en herstel van kracht en eigen verantwoordelijkheid de grootste belangen zijn en de inzet in het overleg met de verzekeringsmaatschappij (en de veroorzaker) gericht mag zijn op
- oplossingen, zodat zoveel mogelijk schade word beperkt en opgevangen,
- een faire vergoeding van schade,
- respect voor wederzijdse belangen
- en open, directe en duidelijke communicatie
dan is het specialistennetwerk van autoschade.nl hèt alternatief voor de advocatuur en andere juridisch en commercieel georiënteerde schaderegelaars.
Samenwerken aan het realiseren een door alle betrokkenen gewaardeerd resultaat kenmerkt mijn werkwijze. Kennis van zaken en een ruime ervaring mijn basis.
Wilt u daar meer over weten?
Stel uw vraag en autoschade.nl vindt met u een antwoord
Uw belangenbehartiger, wie mag dat zijn?
Als u geconfronteerd wordt met de gevolgen van een arbeids- of verkeersongeval, een medische fout of een geweldsincident, staan er hulptroepen voor u klaar. U hoeft maar letselschade in te toetsen als zoekterm en de verwijzingen stromen letterlijk over uw beeld. Wie dan te kiezen? Deskundigheid en ervaring zijn belangrijk. Die is bij de meeste aanbieders goed te vinden. Een transparante werkwijze en duidelijkheid zijn ook belangrijk. En toegankelijkheid, contact waardoor u ervaart dat het om ù gaat. Dat heeft niet iedereen in de aanbieding. Een bekende naam en keurmerken zijn een indicatie maar niet veel meer dan dat.
Een advocaat of een schaderegelaar
- een schaderegelingsbureau is meestal opgezet door mensen met praktijkervaring, opgedaan bij verzekeraars, andere bureaus en soms de advocatuur. Praktijkkennis wordt ondersteund met opleidingen (via NIVRE en SVV/SEA). U kunt daarnaar vragen.
- Een advocaat is jurist, gespecialiseerde advocaten zijn veelal aangesloten bij het LSA. Kennis van zaken is daardoor goed geborgd. Niet alle advocaten zijn even goed in het onderhouden van contact met u. Is wel eens wat afstandelijker. Dat kunt u prettig vinden of juist niet.
- Als het overleg vastloopt kan een advocaat een gerechtelijke procedure opstarten. Een schaderegelaar kan dat niet zelf en zal in dat geval de hulp van een advocaat moteen inroepen. Procederen komt bij het regelen van letselschade overigens maar weinig voor
- In de regel is het ook zo dat de advocaat vanuit z’n kantoor werkt. U gaat daar naartoe. Een schaderegelaar komt doorgaans bij u op bezoek om de zaken te bespreken.
Kosten
- De kosten die u moet maken om uw belangen te laten behartigen zijn onderdeel van de schade die u lijdt. Komt u in aanmerking voor schadevergoeding, dan worden ook de redelijke (!) kosten van vertegenwoordiging vergoed. Dat lijkt duidelijk en klikt als gratis. Toch blijkt dat niet altijd het geval. Als u dat met elkaar afspreekt is de hulp die u krijgt ook echt gratis. Maar dat moet dan wel de afspraak zijn.
- Soms wordt u een aanbod gedaan op basis van no cure no pay. Dat betekent dat u geen kosten heeft als uw schade niet verhaald wordt. Wordt er wel verhaald, dan betaalt u een percentage van het verhaalde bedrag. Dat wordt vastgelegd in een overeenkomst waaraan u in principe gebonden bent. No cure no pay kan een goede afspraak zijn. Als het echt onzeker is of uw schade wel verhaald kan worden biedt zo’n overeenkomst u de zekerheid dat u niet blijft zitten met lege handen en een rekening. In sommige gevallen is dat een goede afspraak. Denk aan schade door een medische ingreep. Lang niet altijd is duidelijk of die schade een gevolg is van een fout van de arts of een risico dat verbonden is aan de ingreep. Er is een verschil tussen garantie en een fout. Een arts kan de goede afloop lang niet altijd garanderen. En is alleen aansprakelijk als er sprake is van een fout.
- In de meeste gevallen is aansprakelijkheid helemaal niet onduidelijk. In verreweg de meeste van de verkeerszaken is het direct duidelijk wie aansprakelijk is en is zo’n percentage-afspraak niet nodig. Het is goed om daarover vragen te stellen voordat u afspraken vastlegt.
- De redelijke kosten van bijstand worden vergoed. En nee, niet voor zover ze niet redelijk zijn door bijvoorbeeld een te hoog uurtarief of onevenredig veel besteedde tijd. Dat geldt voor een advocaat of een schaderegelingbureau gelijk. De rekening daarvan kan dan toch bij u worden gelegd. Onredelijke kosten dus. Dat is iets om op te letten en ook om afspraken over te maken. De eenvoudigste afspraak is: geen declaratie van kosten die niet als schade verhaald kunnen worden. Dat kan.
- En natuurlijk ook: een deal is een deal. Als u afspraken hebt gemaakt op het moment dat er nog veel onduidelijkheid bestond over de vraag of uw schade verhaalbaar zou zijn en het blijkt uiteindelijk wel zo te zijn, dan is het ook fair om het afgesproken percentage te betalen.
Ons advies: onderteken niet direct een overeenkomst over de kosten van vertegenwoordiging. Denk er even rustig over na en stel uw vragen.
De schaderegelingsservice van autoschade.nl staat in drie stappen voor u klaar
- Het begint met uw vraag, die u stelt via een mailbericht: letselschade@autoschade.nl
- Autoschade.nl zorgt ervoor dat uw vraag wordt beantwoord
- Als het eerste contact u bevalt komt een schaderegelaar bij u op bezoek ter nadere kennismaking, bespreking van uw vragen, toelichting en het maken van afspraken.